Dikkat et!
Çabuk tutuşuyor.
- Niye o dalı kırdınız? - Zaten kırılmıştı.
Pekâlâ, bu kadarı yeter.
- Haydi gelin maç yapalım! - Tamam, geliyoruz!
François kaleye geçer misin? Vincent palton kale direği olsun.
Isınıyorum.
- Ne oldu? - Rüzgâr estiği için pencereyi kapatıyordum.
Catherine... Evet.
Hayır, yukarıdaydım. Vincent'la mı konuşacaktın?
-Nasılsın? - Çok iyiyiz...
Hepsi dışarıda ama nerede bilmiyorum.
Eliyle oynadı! Frikik!
- Kim? - O. Eliyle.
Kafayı mı yedin?
François... Haydi, daha geriye...
Hazır ol.
- Direk vuruş mu? - Hayır, paslı olacak.
Bileğim...
- Ne gol ama! Güzel... - Ama asist benden geldi tamam mı?
Şunlara bak. Verin topu, gösterelim şunlara...
Depo!
- İçinde ne vardı? - Alet edevat, tavşan kafesleri...
Tavşan mı?
Hayır... uzaklaşın bakalım!
- Kimse yok muydu? - Çocuklara göz kulak olmalıydım...
- Gidin buradan! - Sakin ol.
Panikleme. Yangın söndürücü kullanalım!
- Sende var mı? - Otomobilimde! - Getir öyleyse!
- İtfaiyeyi çağıralım. - Bu kadarcık şey için rezil oluruz.
Jean dikkatli ol!
Elma ağacına dikkat!
- Likit gaz... İçeride iki şişe olacaktı! - Ne yapayım yani?
Sersemler! Çekilin! Patlayabilir!
- Paul, şuna seslensene! - Sesleniyorum işte.
Deli misin?
Bir şeyin yok ya?
Büyütmeyelim...
- İki şişe! - Birisi boştu!
Boş olanını almamış mıydın?
- İyi sık! - Yapıyorum ama...
İşe yaradı.
Bravo!
- Telefon mu çalıyor? - Evet, ben bakarım.
İçeriye bir bakayım.
Bu ne cesaret.
- Vincent... telefon! - Geldim!
Birisi bekçilik yapsın.
Arayan Catherine. Daha önce de aramış ama...
Alo! Hayır, Paul'ün deposu tutuştu.
Julia sana anlatmış...
Saatime dikkat etsene be! Başka elbisem yok.
Sahi diyorum... bak.
- Ne olmuş? - Saati su içinde kalmış.
Yo, ciddi bir şey değil.
Evet, istersen.
Evet, ben de.
Bira kaldı mı?
Kahrolası mantar...
İçine it.
Havluyu kullanabilir miyim?
- Bana sosis verin. Şişmanlıyorsun Jean.
- Atletler idmanı bırakınca şişerler! - Bırakmış değilim.
Kim bu?
- Jack geldi. - Yok canım. - Evet, evet.
Bu ne sürpriz... parantezi aç ve kapa!
Yerinizi zor buldum. Üç gün önce döndüm.
Marie'yi tanıyor musun?
- Bu da Jean. - Siz boksör olanısınız.
Üç yılda epey değişmiş.
Dışarıya yardım eder misin?
Paris'te yerleşecek misin?
Paris yakınlarında laboratuvar kurmuşlar, ben de başvurdum.
- Yürüyecek mi? - Sanırım.
Catherine... burada değil mi?
Yatıya kalacak mısın?
- Evet. - Müthiş.
Unut gitsin...
Biraz kereste bulun... Gelecek pazar yeni baştan yaparız.
Cambaz gibi araba kullanmak yok Jean.
Deponun yanında ateş yakmak kimin işi?
- Benim. - Bravo.
Rüzgârın yön değiştireceğini öngöremedim.
Çocuklar...
- Görmeliydin. - Ne yapalım.
- Hiç olmazsa durumu kollasaydın. - Öngöremedim, durumu kollamadım...
- Memnun oldun mu? - Neyin var senin?
Françoise... haydi gelin!
Çabuk olun dedim!
Ne oldu ki? Daha yeni bakımdan geçti.
Çok hoş! Akü bağlantısı çıkarılmış. Kimin yaptığını bilmek bile istemiyorum...
Çok komik! Niye gülmüyorsun Marie?
Bir makaleyi bitirecektim...
Onu bitirdim.
Sonra da...
Kitabıma devam edeyim dedim.
Onu da yapamıyorum artık.
Bir kahve içelim mi?
Gitmem gerek.
Madalyanızı röntgen için ağzınıza koyun.
Derin nefes alın...
Nefesinizi tutun...
Giyinebilirsiniz.
- Bu kadar mı doktor? - Odamda görüşeceğiz.
Şimdi gidiyorum... Françoise ilacını içsin.
Oynasınlar, 8'de yemeklerini verin.
Yemekten önce telefon ederim.
Pardon.
- Sinirlerden olabilir mi? - Bakacağız.
- Kan testleri yapalım. - Bunu hiç sevmez.
Evet, bağlayın. Pardon...
Vincent mı? Niye bizi görmek istiyormuş?
Yarın imkânsız. Bugün 4'de olsa olur mu?
Buraya uğra, arabamla gideriz. Güle güle.
Sonra çıkıyor ve temizliyor.
Jean sen burada kal.
Müthiş bir makine. Milimetrenin 1/100'ünde çalışıyor.
Ne var ki... paraya bağlı.
Paul sana söyledi mi?
Evet, söyledim... Catherine'i diyor.
Apartman daha sessizdir.
Bu Marie değil mi?
Burada ne yapıyorsun şimdi? Geliyor musun yoksa gidiyor musun?
Gidiyorum. Üstümü değişmeye geldim.
- Bizimkilerle yemek yemeğe gelir misin? - Evet, elbette. Görüşürüz.
- Condrieu bağlarından. - Güzelmiş.
İşte böyle... Catherine boşanmak istiyor, ben ise...
Sen ise ne? İki senedir ayrı değil miydiniz?
Ben de aksini söylemiyorum, ama...
Şaka mı yapıyor bu?
Avukatım karımın ansızın boşanmak istemesini...
...ya aklındaki bir şeye veya başka biri olduğuna bağlıyor.
Çünkü ben ona bir şey yapmadım.
- Kendimi savunmam gerekiyor, yoksa... - Neye karşı savunacaksın?
Kim bilir? Her şey olabilir.
Bir kadın artık sizin olmaktan çıkarsa...
Bana mektup gerek.
İstemezdim ama sizden isteyemezsem, kimden isteyeceğim?
- Ne gibi mektup? - Beni tanıdığınızı teyit eden...
- Catherine'i de tanıyoruz. - Dosya için bir formalite.
O da alacaktır.
Acaba kimden isteyecektir?
Karılarımızdan.
- İstediğin... "iki taraf da kabahatli"? - İşte öyle.
- Ne yazalım? Seni aldattığını mı? - O kadar da değil...
Paul, sen bir yazarsın. Bir şeyler bulursun.
İşte bir kalem.
Alt tarafı çekip giden oydu.
Senin yüzünden oldu demiştin.
"Demiştim, demiştim"... konu bu değil.
Konu benim hâlâ burada olduğum. ...Demişmişim.
Hepsi Marie yüzünden oldu, ama...
- ...Ama ilk taşınan Catherine oldu. - Evet.
Vincent, işlerine karışmak gibi olmasın ama...
...ne yazacağız?
Ayrıntıları bilmiyoruz, burada değildik.
Şunu diyebiliriz... Buraya geldiğimizde hep...
Evet! Özel bir durum görmedik.
Beni hiç öfkeli görmediniz. Normal bir yaşamı olan biriyim.
Ne bileyim, model bir hayat.
- Bunu yapabileceğimizi sanmam. - Hayır, yaparsınız.
Has...tir.
- Yazıyor musun? - Elbette.
- Ne yazıyorsun? - Şimdilik tarihi attım.
Kim olduğumu söylemeliyim... Nereden tanıyorum...
Bu kısmı kolay.
Has...tir! Yapamıyorum.
Ona söylemen gerekirdi.
Dinleyin...
Teslimatta gecikme olursa ödemeyi tehir edebileceğimde anlaşmıştık...
Şimdi kalkmış bonoyu öde... yoksa diyorsun!
Evet, böyleydi! Ne yapayım ben şimdi?
Evet... öyle olsun.
- Ne yazdın? - Ben mi? Hiç.
Neyse acil değildi. Evde yazıp bana postalarsın.
En iyisi o.
Telefon edip öğrenebilirim.
Sonra Clovis'lere gelir misin?
Büyük açılış yapıyor. Yeniden tefriş etmiş.
Müthiş bir makine.
Bir şey mi var?
Bir şey mi oldu?
Bu sefer sıkıştım.
3 gün içinde $30,000 bulmam gerek...
...ödeyecek hiç param yok. Becaru'ya ödeyecektim.
Makineler gecikirse beklerim demişti.
Şimdi sözünden caymış.
LMC de siparişini iptal etti.
- Niye? - Karışık işler...
Üretimi kıstık diyorlar.
- Ödemezsen ne olacak? -İflas ederim.
- Tek bir senet yüzünden mi? İmkânsız. - Değil!
Fabrika ipotekli...
Kurtuluş çaresi yok.
Buraya kadarmış.
- Şeyden istesen... - Kimden?
Armand'dan. Durumunu anlar. Ona da olmuştu.
Evet, onun da başına gelmişti. Sorun orada ya.
$30,000'ı yok.
Ya bankalar?
Bankalar! Bankaların biri ötekine haber verir.
Kaybedecek neyim var ki?
Segal'i arayayım... bir görüşelim. Gel.
Olumsuz. Bankalar güneşli günlerde verdiği şemsiyeyi...
...yağmur yağınca geri alır derler.
- Şimdi nereye? - Armand'ı görmeye.
Hayır, Becaru'ya. O gitmiştir ama müdürü oradadır...
Makinler gecikirse, ödemeyi öteleyebilirsin demişti.
Sözlü anlaşma yapmıştık! Siz de oradaydınız!
Becaru gitti, nerede olduğunu bilmiyorum.
Becaru burada olmasa bile senedim buradadır!
İade edecektiniz! Öyle dendi! Becaru öyle dedi. Siz öyle dediniz!
Evet, Bay Becaru öyle dedi.
Ama fikrini değiştirdi.
Bir şey yapamam.
Siz de öyle.
Kahretsin kapatmış.
ARMAND LHOTTE Genel Mekanik
- Atölyeye bakalım. - O da kapalıdır.
- Evine gidelim... - Banliyöde oturuyor.
Önce telefon edelim.
Dinle Betty, bu çok önemli...
Hayır, yine ararım. Sağ ol.
- Toplantıdaymış. - Ne zaman bitecekmiş?
Bilmiyor.
Marie bir saattir beni bekliyordur.
Ben de Colette'le buluşacaktım motosikletim...
- Neredeydi? - Spor salonunda.
Çocuğun kampını bir görseniz.
Evi bile çok hoş.
- Nerede? - Normandiya'da deniz kıyısında.
Üç kişiye bir oda... kız bayılmış.
Dersler ya sabah ya da öğleden sonra.
Geri kalan saatlerde yelken açıyor veya tırmanıştalar.
Ama ziyaretimiz veya telefon etmemiz yasak.
- Niye öyle? - Çocuklar için iyi olur diyorlar.
Vincent yemiyor mu?
- Kaç yaşında şimdi? - On.
Vincent...
Güzelmiş.
Soğumuş.
Telefon edebilir miyim?
Elbette. İkinci kattaki büroda.
Betty? Yine ben, Vincent. Kusura bakma.
Bakın, şimdi eve dönüyorum.
Armand'a ne kadar geç olursa olsun beni aramasını söyleyin.
Sağ ol Betty. Hoşça kalın.
- Araban nerede? - Dominique'e verdim.
- Seninle gelmemin bir sakıncası mı var? - Ne münasebet. Niye böyle diyorsun?
Dediğim bir şey yok. Sana benziyorum.
- Vincent... - Ne var?
- Ne yaptım sana? - Hiç... Biraz yorgunum.
Yorgun olan sadece sendin.
Sadece ben değildim. Ötekilerine baksana.
Ötekiler zamanında geliyorlar, yemek yiyorlar ve konuşuyorlar...
- Ne gibi? - Seni gördüklerine sevinmişlerdi.
Seni memnun etmeye çalıştılar ama sen hep kendinden bahsediyorsun.
- Philippe'i özlüyor olmalılar. - Dünya senin etrafında dönüyor olmalı hep.
Diğerlerinin seni sevmediğini mi sanıyorsun...
- Keşke bu kadarla kalsa. - Ne olmuş yani?
- Dinle Marie, sorunlarım var. - Benim de var!
- Bu geceyi bırakalım, yarın konuşuruz. - Hayır! Yarın olmaz!
Bu böyle devam edemez.
Belki.
Hayır, belki değil...
Aramız açıldı Vincent.
Belki yaştan dolayı... Daha 25 yaşındayım.
Daha önceden ayrılmak istemiştim.
Şimdi söylüyorum işte... gidiyorum.
Bir bira verin!
Vincent! Vincent!
- Selam Clovis. - Geldiğine sevindim. Gelmez demişlerdi.
İşler tamamen değişti.
Gördüğün gibi çok kalabalık. 60 kişi davet ediyorsun, 300 kişi geliyor.
Hele bir de yukarıyı gör.
- Miriam bak kim gelmiş? - Vay yakışıklı!
Öyle mi dersin?
- Öyle. - Ne içersin? - Kahve alayım.
Daha mı büyük olmuş ne?
Cam bölmeyi kaldırdık.
- Armand geldi mi? - Hayır, ama Paul burada... dut gibi.
Biramı pişiriyor musunuz ne?
- Al bakalım. - Sağ ol.
Oo, eski dost... sonunda gelebildin!
Senin şu mektuplar sıktı be.
Konuşuyorduk da, diyordum ki...
Pardon! Bira leke bırakır mı?
- Telefon edebilir miyim? - Telefonu buraya getirin!
- Telefon edeceğim. - Sonra görüşürüz.
Kim gelmiş gördün mü? Marco!
Beni tanımadın mı evlat? Hiç değişmemişsin.
Benim saçım kırlaştı ama daha yakışıklı oldu.
Nişanlı mı gördün mü? Arlette! Nereye gitti bu?
Jack!
Armand? Ben Vincent...
48 saat sonra.
Bak Vincent. $30,000'ım olmadığını biliyorsun.
Zorlanırsam on çıkarabilirim.
En fazla sekiz veya on. Geri kalanını...
Yarın nerede olacaksın?
Pekâlâ...
Yok canım... yok canım!
Yarın görüşürüz.
İyi akşamlar... Rahatsız etmiyorum ya?
Neyin var? Rahatsız gibisin...
- Catherine yüzünden mi? - Hayır, Catherine değil.
Para... para sorunum var.
- Para mı? - Geçici şey... ama acil.
Ne kadar diye sormayacağım, çünkü klinikteki durumu biliyorsun.
İki ortakla bile para sarf olup gidiyor.
Unut gitsin. Herkes arada paniğe kapılır ve...
Bilirsin işte. Bir çaresine bakarım.
Boktan bir durum...
Keşke daha önceden söyleseydin... Ayın kaçı?.. Ne diyebilirim ki?
Bir şey deme.
- İçki ister misin? - Bir şey istemem.
Ne içki, ne sigara, ne de bir şey.
- Hiçbir şey istemez misin? - Ne gibi?
- Bilmem... dondurma... pasta gibi. - Pekâlâ, dondurma.
Pardon...
- Şimdi mi geldiniz? - Gördüğün gibi.
- Sinemaya gittiniz... Güzel miydi? - Kötüydü.
Gidelim mi?
- Hemen mi? - Yarın çalışıyorum unuttun mu?
- Hoşça kal. - Hoşça kal Jack.
Gitmeyin. Daha yeni başlıyor..
Lucie güzel değil mi? Her zamankinden daha güzel.
- François ile araları iyi değil gibi. - Öyle gibi.
Bugün ne yaptın?
Niye her seferinde soruyorsun? Biliyorsun işte...
Hiç belli olmaz.
- Vincent üzgün görünüyordu. - Evet.
- Nesi var? - Dertli... Para arıyor.
- Vincent mı? - Evet, Vincent.
Benden bile istemeye çalıştı.
- Ne kadar? - Ne bileyim?
Sormadın mı?
- Ne hainsin. - Hain mi?
Önüne gelenle yatıyorsun, bana anlatıyorsun, sonra ben mi hain oluyorum?
- İyi iş be. - Anlatıyorum çünkü sen istiyorsun.
Aynı şey değil.
Bu adamların nesi var?
- Ne çekiciliği var? - Senin kaybettiğin şeyler var.
Tamam işte... gençlik!
Hepsi öyle değil.
Ne senin kadar zekiler ne de senin kadar...
...dinç.
- Ama canlılar. - Ne demek bu?
Bana hayat veriyorlar... sen vermiyorsun.
Veremiyorsun çünkü bizi hor görüyorsun.
- "Biz" derken? - Hepimizi...
Çocuklarını, dostlarını, karını...
Mesleğini bile. Hesap makinesi gibi kullanıyorsun.
Kanı çekilmiş, boğulacak gibi olan biri.
Ben de başka yerde nefes alıyorum.
İşte böyle!
Öyleyse... niye benimle kalıyorsun?
Sen neden dersin?
Alışkanlıktan mı? Çocuklar yüzünden mi?
Hayır.
Yo, hayır...
Öyleyse güvenceli olduğundan.
Evet, öyle... para için.
Ya sen niye gitmiyorsun?
Herhâlde para için değil.
Niye gitmiyorum?
Niye bu orospu ile oturuyorum? Niye?
Dur François, yeter!
- Kol düğmen yok... - Dönüp bakalım.
Yo, yo, yarın Clovis'i ararım.
Millet... pazar günü evimde buluşuyoruz! Tamam mı? Ötekilere söyleyin.
Başını kolla!
- Jean niye gelmedi? - Bilmem.
Birisi şapkasını unutmuş!
Pazara görüşüyoruz.
Vincent? Ne oldu?
Neyin var?
Saat kaç? ...Neredesin?
- Ama... yalnız değildin. - Hayır, ama şimdi yalnızım.
Sersemlik ettim. Kusura bakma... Düşünemedim.
Daha koyu olmuş değil mi? Değişik olmuş.
Evet.
Beğendim.
Aradan çok zaman geçti...
Son defa o saçma oyunları oynamıştık...
Clovis'in oraya gitmiştim... bunu söylemiştim değil mi?
Nereye gideceğimi bilmiyordum... yani...
...demek istiyorum ki...
Seni görmek istedim.
Görüyorsun işte.
İçki mi içtin?
Kahve ister misin?
Boşanma için gelmedim. Tam tersine. İyi olacak...
Ne oldu?
Durumum iyi değil.
Giderek batıyorum...
Nerede duracağım belli değil.
$20,000'a ihtiyacım var.
Yarına lazım...
...yoksa batacağım.
İşte bu kadar.
Bu parayı bulamıyor musun? Sen ha?
Evet, ben.
Aradığım hiç kimseyi bulamıyorum.
Hiç böylesi başıma gelmemişti.
Böyle olunca...
...ortalık çöl gibi.
Bir pencere açar mısın?
Elinden bir şey gelmeyeceğini biliyorum.
Şunu istedim...
Ne istediğimi bilmiyorum.
Seni görmek, konuşmak istedim. Anlarsın işte.
Ama bununla başa çıkacağım...
Beni bilirsin.
Seninle konuşmak bile yararlı oldu. Başa çıkacağım.
Yoruldum ama sana bir şey olmamış gibi davranamazdım.
Ama merak etme... Üstesinden geleceğim.
- Georges? - Günaydın Vincent.
- Georges... - Catherine işe giderken bana telefon etti.
İçeri nasıl girdiniz? Saat kaç? Vay, 10.15 olmuş!
Anahtarı kapıda bırakmış.
Epey geç gelmiştim. Kendisiyle konuşmak istiyordum.
Bunun için geldim zaten. Catherine bana anlattı.
Kendinizi böyle koyuvermeyin!
Sizin hep bu huyunuzu sevmişimdir..
"Vincent..." dediklerinde...
Öyleydi ya...
Uzun vadeli olmayacak ama...
...bir ay için $22,000 verebilirim.
Ödünç veriyorum.
22 değil 20'ye ihtiyacım var ama...
Bir ay içinde öderim dersem yalan olur.
Üç aydan önce ödeyemem. Sağ olun ama olmaz...
Üç ay mı? Olabilir.
Paris'teki dairemizi satıp...
...Auignon'da ufak bir ev satın alacağız.
Size söylemiş miydi?
Catherine'e ödersiniz.
Çünkü önümüzdeki ay annesiyle birlikte Güney'de olacağız.
- İşiniz acele mi? - Hayır, ama acıktım.
- Kayınpeder ne iş yapıyor? - Şimdi emekli.
Makine mühendisiydi ve...
Muhasebecimiz... onu görmem lazım.
Pazartesi sabahı bana...
- Hindiba ister misiniz? - Evet, evet.
...Mali durumumuzu çıkarmanızı istiyorum. Yapabilir misiniz?
Durumumuzu bir öğrenelim.
- Yemekte burada olacağını Armand'a söyledim. - Çok güzel.
- Önümüzdeki ay boks maçım var. - Güzel. Hasmın kim?
Catano.
Kim o? Biliyor musun?
- Hindiba yerine patates mi koydun? - Evet, öyle.
- Ne kadar alacaksın? - $1,500 verecekler.
- Öyleyse antrenmana başla. - Formumdayım... sorun o değil.
- Ne öyleyse? - Catano!
Kimse onunla dövüşmek istemiyor.
Henüz imza atmadım.
- Menajerin ne diyor? İsmi neydi? - Avakian.
İstiyor. O ayarladı zaten.
İşte Armand geliyor.
- Daha önce de geldim. - Evet, Jean söylemişti.
- Marie'yi çıkarken gördüm... - Taşınıyordu. Evimizi ayırdık.
- Yemek yer misin? - Evet, beylerle...
- Bay Farina'yı tanır mısın? -Kim olduğunuzu biliyorum.
İçki alır mısınız?
- Sana yardım edebileceğiz sanırım. - O iş halledildi.
Dediğin meblâğ sende varsa... gerisini de buldum. Gene de sağ olun.
Bir şey değil.
Şurada boş bir masa var.
- Çünkü Farina bunu... - Evet, biliyorum ama...
Merhaba demiş oldum.
Her şeye elini sürme! Beş dakika bekle.
Ben de öyle yapıyorum.
Marie'yle kahvaltıda beraberdik.
- Ayrıldıkları doğru mu? - Sanırım.
Sen de benim kadar biliyorsun.
Spagetti oldu mu?
Süz ve tereyağı koy.
- İyi misin? - O kadar kötü değil. İki hafta geciktim.
- Evleniriz ne yapalım. - Evlenmek zorunda değilsin.
Sen de öyle.
Boks maçın varmış.
Belki.
Amma soğukmuş!
Şu hâline bak. Paul'den süveter istesene.
- Ölçüler ne çıktı? - 22'ye 2 çarpı22.
-Tutmayacak. Tahta çürümüş. - Çürümediği yerden başla.
- Sabırlı değilsin. - Doğru, öyleyim.
İşte yazıyor... Joe Catano.
Joe Catano, 27 yaşında. Orta sıklet, amatör olarak hiç yenilmemiş.
...Profesyonel olarak 38 maçı var, 32'si galibiyet. Bunların 18'i nakavtla.
...2 berabere, 2 mağlubiyet... 1971'den beri yenilmemiş.
Son galebesi Manu Rodriguez'e karşı üçüncü rauntta nakavtla olmuş.
İşte Catano bu. Maçı kabul etme.
- Niye? - Anlamıyor musun?
Hayır. Hep demez miydin...
..."Jean iyidir. Paralı bir maç bulamıyor"?
Onun için bir meslek öğreniyor, değil mi?
"Paralı maç" başka şey, cinayet başka şeydir.
Ama sorun bu değil.
Kaybedecekse dövüşmemeli mi?
Gerçekten de anlamamışsın.
Bir fırsat verilmeli.
Pestili çıksın diye mi?
- Jean iyidir. Bir stili var ama... - Evet, öbürü de bir katildir.
Bilirim. Spor sarayında iki yıl önce seyretmiştim.
Rakibinin de stili vardı. Adı neydi söylesene?
- Hamadoul. - Evet, Hamadoul. İki raunt dayanamadı!
Sedyeyle götürmüşlerdi.
Dediği gibi... cinayetti.
Bir daha hiç dövüşemedi.
Bir vida versene.
Her şeyi dramatize ediyorsun. Seçici olursan para kazanamazsın.
- Ben seçici miyim? - Doktorluk boksa benzemez!
Sen de kes artık! Kararı Jean verecek.
Bak Jean. Tavsiye istiyorsan bana sor.
Binde bir ihtimal dahi olsa denemelisin.
Yoksa... Gilbert Pillot gibi bekler durursun.
- Kim gibi? - Gilbert Pillot'yu bilmiyor musun?
Bilmiyormuş.
- Kimmiş o? - Paul'ün romanındaki bir kişi.
Gilbert Pillot... o zamanlar... Adını duymayalı asırlar geçti.
Ne oldu ona biliyor musun?
Ben mi? Hayır... ben de merak etmeye başlamıştım.
Ya sen Paul?
Son haber aldığımda bir demiryolu istasyonunda saklanıyordu.
"Parmağı silahın tetiğinde, iki genç SS askerine nişan almıştı."
Gilbert hâlâ ateş edip etmemekte kararsızdı.
Sonrasında ne olduğunu sadece Paul biliyor.
Senin romanın bu! Elbette! Gilbert Pillot şeydi...
...Kahramanıydı. Ne yapacağını bilmiyordu, yazarı gibi.
Savaş biteli 30 yıl olmuş.
"Parmağı tetikte, ne yapacağını bilmiyor."
Bazıları hiç düşünmez.
İstasyonlarda sen ve kahramanların oldukça SS subayları rahat dolaşabilir.
Yeter artık. Onu rahat bırak.
Bırak devam etsin. Eğleniyor işte.
Sebebini bilmiyorum ama eğleniyor.
- Fazla ileri gittim galiba. - Aslında hiç önemi yok...
- ...Hiç önemi yok. - Şu da var...
...her pazar kitabın için sana takılırsak... bitireyim bari dersin.
Ateşini versene?
Bitireceğim.
Zaten bir sipariş verdiler.
Nasıl?
Maresco'nun Anıları: Tahta bacaklı Romen Dansözü
Çok güzel!
Güzel çalışmışsınız!
Elbette.
Ne zaman çalıştırdın?
- On dakika önce. - İşte ekmekler.
- Süveter var mı? Donuyorum. - Yukarıda yatak odasında.
- Çocuklar nerede? - Arkadaşlarıyla birlikte.
- Kırmızı mı olsun, roze mi? - Paul'e sorsan iyi olur.
Öyleyse kırmızı.
Vincent! Kadehini ver.
Biraz daha alır mısın?
Mükemmel olmuş Julia.
- Koyun budu. - Daha ne olacaktı?
Banliyöler diyordun...
Hayır, daha da uzakları. Artık hiçbir şeyi tanıyamaz olduk.
Ya da kimseyi.
Oralarda şehir dışında çok hoş ufak evler olurdu.
Yüksek binalardan daha sevimli.
- Binasına bağlı. - Bazıları güzel görünüyor.
Genelde iş yerleri oluyor. Veya çok pahalı.
Julia... başka bıçak versene?
Sapsız bir tane olacak.
Yo, yo, bu iyidir.
Oralarda yaşayan insanlardan evleri tahliye etmeleri istendi.
Yeni evlere geçtiler.
Evet, ama maliyeti düşük evlerde fahiş kiralar ödüyorlar.
Evet, dağlarda veya ormanlarda yaşıyorlar.
70 kilometreden kalkıp işe gelmenin hiç komik tarafı yok.
Daha da ötelere itilmeleri... hiç eğlenceli değil.
Kentsel değişim kaçınılmazdır. Uyum sağlamasını bilmemiz gerek.
Çok hoşsunuz. Uyum sağlamak için paralı olmalı.
François haklı.
Paran yoksa başının çaresine bakacaksın.
Ya paran vardır ya da paran olmadan yaşarsın...
...ama bizi rahatsız etme.
Uyum? Ne demek oluyor?
İşi akışına bırak, zamana uy...
...François gibi.
Şiarın? "Usulünü değiştir... Ne para getiriyorsa onu yap."
Eskiden böyle değildi. Sosyal gelişmeyle alay ettiğinizde deli olurdu.
Klinikler parasız olmalı derdi. İşçi mahallelerinde ücretsiz klinikler.
Fakirlere ilaçlar bedava verilmeli derdi.
İlim satılık değildir.
Topluma hizmet etmeliyiz... vesaire...
1950'lerde bu havaları okuyordu.
Sonra ansızın plak değişti.
Bedava klinik yerine... şık bir mahallede şık bir klinik.
Hâlâ topluma hizmet ediyor... zengin topluma.
Kentsel değişim bu çocuğum. Anladın mı?
Ötekileri daha da dışarı atacaksın. Buna uyum denir.
Hep aynı zırva. Uyumsuzların vaazları!
Yazmayan bir yazar, dövüşmeyen bir boksör...
...ve yataktan yatağa dolaşan kadınlar!
Hasiktir!
Çekip gittiğimizde hâlâ tahta bacaklı dansözüyle uğraşıyor olacak.
Burama geldi!
Kapat çeneni! Midemi bulandırıyorsunuz!
Pazarlarınıza da, koyun budunuza da koyayım!
Soğumasın bari!
- Al sana bıçak. - Biraz şarap...
Çok becerdiğim bir şey değil.
Zaten soğumuştur.
Biraz mayonez iyi gelir.
Şişeyi verir misin?
Bu seferki daha iyi oldu.
Aptallık ettim...
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Dedin işte.
Ben de kabahatliyim...
Gülünç kaçtı...
...ve bunun farkındayım.
Bizi yalnız mı bıraktınız?
Bir bu eksikti.
Sen davet etmiştin ya?
- Depoyu yaptınız mı? Yakmaya değmezmiş. - Kız kardeşimi de getirdim. Mahzuru var mı?
- Zahmet etmişsin. - Bu yolda bozulmuş olabilir.
- Sınavlardan haber var mı? - Hepsi bitti.
- Şimdi ne var? - Hiç.
- Hiç mi? - Faydalı bir iş arıyorum.
- Herhangi bir iş değil. - Karnının doyması gerek.
Çalışıyorum zaten ama bu sayılmaz.
Clovis beni aldatıyor olabilir... ama bunu bilmezsem fark etmez.
İşte böyleyim.
- Dikkat edin, orası çürümüş. - Çürümüş mü?
Şu paltoyu giy. Titriyorsun.
İçeride soba yoktur ha!
Ayakkabımın biri suda kaldı.
- Hep böyle yapıyorum. Ben bir... - Hayır, seni seviyorum.
Acaba niye diyorum? ...Geliyoruz.
Unutmayın rakamlar tahminidir.
Genel masraflar... $10,500...
...makineler dâhil...
$17,500 Sosyal Güvenlik Kurumuna borcumuz...
Becaru'ya bakiye borcumuz...
Üç aylık maaşlar...
Ödenecek borçlara $150,000 diyelim.
Alacaklarımız en fazla $60,000 tutar.
Eğer kader LMC'nin siparişi yerine başka bir sipariş göndermezse...
Sonra vergi meselesi var.
Bu rakamlara bakmak ister misiniz?
Hayır... bu yeterli.
Mesajı aldım.
Satıyorum dediğinizde...
Satıyorum.
İşi bırakıyorum.
Sizin için bir şey değişmeyecek.
Dükkân kepenk indirmeyecek.
- Ama şey istemeyecek misiniz? - Neyi?
Bilmiyorum... yeni bir ipotek verseniz?
Neye karşı? Her şey ipotek edildi.
İnanamıyorum.
- Başka bir yolu... - Başka bir yolu yok. Kalmadı.
Bay Becaru'yu arar mısınız?
"Sizin için bir şey değişmeyecek."
Bundan emin değilim.
Alo, Bay Arakian? Benim, Jean.
Catano maçı için arıyorum.
Evet, mutabıkım.
Ne zaman isterseniz. Yarın sabah tamam.
Yengem ölünce amcam ne yaptı biliyor musun?
Merak etme.
Zaten tetiği kırıkmış.
- Sonra ne yapıyorsun? - Colette'le buluşacağım.
Öyleyse sizi yemeğe davet ediyorum. Kutlarız.
Satıyorum mu? Satıyorum!
Giyiniriz, bildiğim küçük bir yere gideriz. Seveceksin.
Başlangıçta Armand, Jean'ın babası ve ben vardık.
Bir kulübede üç makine ile işe başladık.
Üç makine! O içmiyor.
Bunun ailesi taşınınca Armand ve ben kaldık.
Çok çabuk büyüdük... gençtik... üç yıl içinde borçlarımızı temizledik.
Sonra Armand kendi işini kurmak istedi. Sınai tahta işine girdi.
Metal atölyesini ben aldım.
Catherine'nin gözlerini kamaştırmak istedim.
Makinelerle gözünü kamaştıracaktım. Devam edip durdum. Ta ki...
Ama Armand hep dürüst davranmıştır. Armand iyi biridir.
Sen onu pek sevmedin.
Tam adamına sordun.
Kahve ve hesap lütfen.
Becaru yarın geliyor.
Gör bak, pirzolanın kemiğini yalamaya kalkacak.
Güzel. Bir düşüneyim.
- Öyle olsun. - Siz de düşünün.
FARİNA ŞTİ- DEMİR VE MADENLER
Bu kadar borcunuz olduğunu bilmiyordum.
- Gene de kötü bir iş değil. - Biliyorum.
Becaru'nün hoşuna gitmedi mi?
Becaru'yü sevmiyorum.
Öyleyse anlaştık.
$30,000'İ hemen istiyorum... Şimdi.
Susamışım.
- Çok... - Formda mı görünüyorum?... Öyleyim.
Belki fazla sigara içiyorum.
- Aklıma gelmişken... - Ne bu?
Babana yazdığım çek. Bir de not yazdım.
- Acelesi yoktu. - Biliyorum ama...
İşi sattım. Müthiş bir teklif aldım.
İstemiyordum ama... para sorunumu hatırlar mısın?
Onu hallettim ama ufak borçlar birikti.
Kendime "Buna değer mi?" diye sordum.
Sonunda sattım, istediğim fiyatı aldım. Çok hoşuma gitti.
- Şimdi ne yapacaksın? - Bilmiyorum. Bakacağım.
Görebildiğim bir sürü şey var.
Biraz dinlenip yeni baştan başlayacağım...
...sıfırdan.
Ya sen nasılsın?
İyiyim.
Güzelsin.
Ne var ki, tek başına yeniden başlamak...
...keyifsiz olacak.
- Tek başına değilsin. - Hayır, öyleyim... Öyle.
Geçen gece... bize ne oldu diye düşündüm.
Biliyorum kabahatli olan...
...bendim.
Bunu şimdi söylemek neye yarar?
- Benimle yemek yer misin? - Yapamam.
Sigaran...
Bazen olur.
Biliyorsun gidiyorum.
Ben de.
Hayır, demek istediğim...
Fransa'dan gidiyorum.
Öyle mi?
Uzun bir süre mi?
İşin için mi?
Yalnız iş için değil.
Bana dönmeni isteseydim...
...kalır mıydın?
- Hayır. - Niye?
Yapamam da ondan.
Artık olmaz.
Sordum çünkü...
Doğal olarak düşündüm ki...
Peki ama... şimdi ismin ne?
Seninkiyle aynı.
Ne sersemim. Elbette öyle ya.
İlişkiyi hiç kesmeyelim olur mu?
Elbette.
Seni bekliyoruz.
Ona da verin.
Ben de biraz isterim.
Bir kadeh içelim mi?
- Erikten yapıldı. - Öyleyse biraz koy.
Çok güzel olmuş. Vapur mu bu?
Hayır, okulun resmi.
Oğlanların okulu.
- Ötekilerini getirsene. - Hangilerini?
Bu sabah çizdiklerini.
Vincent... iyi misin?
Evet, iyiyim.
- Benimle beş kilo vermeye ne dersin? -Simon şimdi kaç yaşındadır?
- Otuz dört. Doğduğunda 19 yaşındaydım. - Ben de 17.
Nicole ve Mark çok daha sonra doğmuştu. Pontoise'a taşındığımızda.
Hatırlıyorsun değil mi?
- Vakti geldi. - Bir şey içer misin?
- Karşılaşmadan önce sarhoş olmamalı. - Ama daha vakit var.
- Catano'yla dövüşecek. - Sen de ama...
Pikabımı bozdular. Acaba yapıldı mı?
Bir şey çalalım mı?... Operaya karşı mısın? Yani uvertürlere diyorum.
Onun sol eline dikkat et.
Yoksa Catano'dan çekeceğin var. Buna çalışmalısın.
Ben gidiyorum.
Antrenör haklı.
Catano'nun sol eline dikkat etmelisin.
Neyin var? Yorgun musun?
Biraz.
Daha üç haftası var.
Jean'ı boksa başlatan benim. Amatörken başladım ama kilom tutmadı.
Jean’ın o derdi yok. Gülerek tartıya çıkıyor.
Neyse hiç yumruk yemedim. Kilo önemli değil.
Yumruk atamazsan antrenman bir işe yaramaz.
Ne oldu Vincent?
Vincent!
Ağrın azaldı mı?
Evet, daha iyiyim.
Hiç ummuyordum.
O kadar kuvvetliydi ki.
Kuvvetin bununla ilgisi yok.
Çocuklar.
Ellerinizi yıkayın, Maria size yemek versin.
Bir şey içer misin?
Dövüşecek misin?
- Colette ne diyor? - Bir şey demiyor.
Evet, Paul...
François'yı seninle görüştüreceğim.
Paul'le görüşür müsün?
Bir şeyi yok. Konuşmak mı istiyorsun?
Merak etme. Artık işleri yavaşa alacak, bu kesin.
Merak etme diyorum.
Ona söylerim.
Paul'ün selamı var.
Daha kötü olabilirdi. Bu bir uyarı.
Şimdi ne yapıyoruz?
Teyit için elektro çekeceğiz...
...ve seni gözlem altına alacağız.
Sonra biraz dinleneceksin...
...işte o kadar.
Bundan böyle dikkat...
Alkol yok... bu yok. ...Sert fiziki hareket yok.
Artık yirmi yaşında değilsin. Hiçbirimiz değiliz.
Biliyorum.
Vincent hastanendeyken...
...Catherine onu görmeye geldi.
Vincent daha iyi olduğunu söyledi: bu doğruydu.
Kadını güldürüyordu.
Hayatından memnundu.
Her şey hoşuna gidiyordu. Hastane yemekleri bile.
Vincent hastaneden taburcu olana kadar...
Catherine gidişini tehir etti...
...Vincent dinlenmek için deniz kıyısına gitti.
Denizden hoşlanmadı ama arkadaşları sık sık ona uğradılar.
Jack'in geldiği cumartesi günü...
...Vincent François'nın ne kadar yalnız olduğunu gördü.
Julia'dan öğrendiğine göre...
...Lucie artık "bir yataktan ötekine girmiyormuş."
Jack'a âşık oluyormuş.
Başlangıçta ne o, ne Jack, ne de François bunu fark etmişti.
François onlara görmeyen gözlerle bakıyordu.
Lucie'nin değişik bir şekilde kendinden uzaklaştığını hissediyordu.
"Kim" diye merak edeceğine "neden" diye kendine soruyordu.
Vincent Paris'e dönmek için acele ediyordu.
Acelesi Catherine için değildi. O gitmişti.
İşi için de değildi. Artık o da yoktu.
Jean'ı merak ediyordu.
Kaybedeceği başından belli bir maça...
...Jean'ın çıkmasını önlemediği için kendini suçluyordu.
- Bu şekilde galip gelen çok oldu. - Eldivenli olarak değil.
- Kroşesi yerini buldu. - Yeterli değil. Saldıracak...
Saldırı fırsatı olmalı. Öteki bunu bekliyor.
- Jean'ın birkaç kez saldırdığını gördük. - Durun, henüz bitmedi.
- Ama Catano'yu daha önce görmüşsün. - Hasmını gördün mü ha?
Kapa çeneni Paul.
Dördüncü raunt.
Bak, bak yanlış yapıyor.
Başka türlü yapamaz ki.
Saçmalama, bak!
Avucunun içiyle vurma.
- Niye böyle söyledi? - Avuç içiyle kulağına vurdu da ondan.
Yumruklaşma dedim ona.
Catano amatör biri değil.
Catano da yumruk aldı.
Jean çabuk toparlandı... Bakın.
- Catano ondan 8 kilo daha ağır. - Ne olmuş yani?
- İyi misin? - İyidir.
- Midem bulanmaya başladı. - Yetti artık.
Konuşana bak.
Beşinci raunt.
Bu isabet etti. Haydi Jean, yık onu!
Yapabilir! Yapabilir!
Etkilendim.
Şimdi işi bitirmeli. Gelecek rauntta!
- Stilin de canı cehenneme! - Kesinlikle.
Yaralanmış.
Catano...
Kulağı galiba.
Altıncı Raunt.
Bitti mi?
Maçın galibi... Jean Lavalee! Hasmı abandone etmiştir.
Aptal değilim. Kulağı yaralanmasaydı...
Sen kazandın! Gelecek maçını düşünmeye başla.
- Buna kazanmak demem! - Öyle denir! Esas olan neticedir.
Sevindim elbette ama...
...aynı dövüşü 50 kere yapsak o kazanırdı.
Asla aynı dövüş olmaz. Bunu demek istiyor.
- Marie'yle hâlâ görüşüyorum. - Biliyorum bana yazmıştı.
François nerede? Treni kaçıracağız.
Gidiyoruz. Acele et.
François... neyin var?
Lucie gidiyor...
Artık bitti.
Beni terk ediyor.
Jack'la beraber gidecek.
Jack'la.
Yarın taşınıyor.
Nehrin Sol Yakasında bir daire bulmuşlar.
Ya çocuklar?
Çocuklar...
Annesiyle oturacaklar.
Onlarla ne yaparım, onlar benimle ne yaparlar?
Onları göreceğim.
Jack'la konuştun mu?
Al, al.
- Nasılsın bakalım? - İyiyim. Selam Armand.
Sonra görüşürüz.
- İş mi arıyorsun? - Evet, önce Armand'a sordum çünkü...
...ne de olsa tahta işinde başlamıştım.
- Nereye park ettin? -Şuraya.
Henüz işin başındayım.
Ufak bir komisyon alıyorum... ama çok iyi gidiyor.
Öğünmek gibi olmasın ama nasıl derler?..
..."istikbal vaat ediyorum".
Bordeaux'ya gitme işi de nereden çıktı?
Basit... Boksu bıraktım. Sen bana bir meslek öğrettin.
Boks yapmak bir meslek değil. Yani benim için.
Bunu... Catano'dan sonra anladım.
Bordeaux'da staj yapacağım. Altı ay... sonra döneceğim.
- Ne zaman gideceksin? - 20'sinde... yo, 21'inde.
Demek uzun bir ara bu son yemeğimiz oluyor?
Öyleyse parası senden.
Colette'in de vakti çok yaklaşmış olmalı.
Bu adam için alıyorum, kendim için değil.
Yüzde alıyor bundan. Benim gibi.
Her sabah da bisiklete biniyorum.
- Fransa Turuna katılayım deme! - Ancak otomobille olur.
Bisiklete başladım çünkü biraz şişmanlıyorum.
Colette gibi!
Hafta sonu için evime gelin.
- Oğlum iki günlüğüne bana geliyor. - Onu da getir.
Olabilir.
Beni arar mısın?
Olur, pazartesi ararım.
Marie'ye yazık oldu. Güzel, genç, zeki biri.
Evet, öyle. Zeki.
Kendi yaşında birisiyle olmalı.
Acaba onunla yapabilir miydi diye soruyorsan...
...ben yapamazdım.
Hem sonra, ya Catherine geri dönecek olursa?
Laf olsun diye söylüyorum ama belli mi olur?
Ne dedin?
Diyordum ki ya Catherine dönecek olursa? Hayat bu, hiç belli olmaz.
Çeviri: Oktay Hanhan